Wat het maatschappelijk middenveld zo'n bijzondere sector maakt is onder meer dat het beleidsmandaat en het befrijfsrisico niet bij dezelde partij liggen. De overheid heeft de democratische legitimatie om het beleid te bepalen en de wonen, welzijn en zorg dienstverleners worden geacht dit uit te voeren. Hierdoor is een traditie ontstaan van externe verantwoording op inhoud. Voor grote delen van deze sectoren geldt nog steeds dat, als de kwaliteit van de dienstverlening als voldoende beoordeeld wordt, het budget is veilig gesteld. Hierdoor is er in het verleden geen noodzak gevoeld om de bedrijfssystemen sectoraal in te richten. Het gevolg is een lappendeken van begrippen, softwareapplicaties, domoticasystemen en een totale afwezigheid van een gezamenlijke planning en boekingssystematiek.Bij elke vraag die door meerdere dienstverleners beantwoord moet worden, worden aanzienlijke transitiekosten gemaakt, zowel in in te zetten menskracht, als door het herstellen van fouten (de meeste fouten of bijna ongelukken gebeuren in de overdracht).
MAAT gaat er van uit dat al de activiteiten die dienstverlening beter mogelijk maken het terrein zijn van samenwerken en dat op de dienstverlening zelf geconcurreerd moet worden.
Doelen van dit transitiepad zijn:
Dit transitiepad heeft twee programmaclusters: 'servicewijken' en 'samen werken'.
De transitiepaden zijn onder MAAT-programma verder uitgesplitst naar projecten en eventuele deelprojecten.